Στο τελωνείο

Στην πτήση από Νέα Υόρκη για Αθήνα μια ωραία νεαρή κοπέλα καθόταν δίπλα σε ένα ιερέα. Σε κάποια στιγμή γυρνάει και λέει στον ιερέα:
- Πάτερ μου να σας ζητήσω μια χάρη;
- Φυσικά κόρη μου, τι μπορώ να κάνω;
- Κοιτάξτε, αγόρασα ένα πολύ ακριβό δώρο για τα γενέθλια της μητέρας μου. Είναι ένα σούπερ πιστολάκι μαλλιών. Δυστυχώς όμως είναι πάνω από το όριο του τελωνείου και φοβάμαι ότι θα μου το κατασχέσουν αν δεν πληρώσω το τέλος. Μπορείτε να το πάρετε εσείς και να το περάσετε από το τελωνείο για μένα; Μπορείτε π.χ. να το κρύψετε κάτω από τα ράσα σας;
- Θα ήθελα να σε βοηθήσω, αλλά πρέπει να σε προειδοποιήσω: δεν θα πω ψέμματα.
- Μα πάτερ μου δεν πρόκειται κανείς να σας κάνει ερωτήσεις Ειδικά εσάς που είστε ιερέας και έχετε ένα τόσο αγαθό πρόσωπο και φαίνεστε τόσο καλός.

Προσγειώνονται λοιπόν στο Ελ. Βενιζέλος, αποβιβάζονται και όταν φτάνουν στο τελωνείο η κοπελιά αφήνει τον ιερέα να περάσει πρώτος.
Εκεί ρωτούν τον ιερέα:
- Πάτερ έχετε τίποτα να δηλώσετε;
- Από το κεφάλι μου μέχρι την μέση μου, δεν έχω τίποτα να δηλώσω, απαντά ο ιερέας.

Ο τελωνειακός όπως ήταν φυσικό παραξενεύτηκε με την απάντηση και ρωτά τον ιερέα:
- Και....έχετε τίποτα να δηλώσετε από την μέση σας και κάτω;
- Ναι, έχω ένα θαυμάσιο εργαλείο σχεδιασμένο για χρήση μιας γυναίκας το οποίο όμως είναι έως τώρα αχρησιμοποίητο.
Ξεσπώντας στα γέλια ο τελωνειακός λέει:
- Περάστε πάτερ. H επόμενη παρακαλώ.