O Αγησίλαος, ένας 35άρης εργένης που μένει μόνος του σε διαμέρισμα πολυκατοικίας, λίγες μέρες μετά τη γιορτή του δέχεται ένα μεγάλο κουτί ως δώρο, από έναν άγνωστο αποστολέα.
Το ανοίγει και βλέπει ότι μέσα στο κουτί είναι ένας παπαγάλος.
''Ωραία, ένα πανέμορφο πουλί για συντροφιά είναι ότι πρέπει",σκέφτεται.
-Μιλάς καθόλου; Ρωτάει χαμογελαστός τον παπαγάλο.
-Τι λες ρε καραγκιόζη; Του λέει ο παπαγάλος. Εγώ αν μιλάω ή εσύ ρε μπούφο που δεν μπορείς να ολοκληρώσεις ένα νόημα, ρε βλήμα, ρε έτσι, ρε αλλιώς κ.λ.π. ένα υβρεολόγιο απίστευτο, σαν ναύτης στο λιμάνι.
Ο Αγησίλαος τα έχασε.
-Σε παρακαλώ, λέει στον παπαγάλο, σταμάτα μας ακούει η γειτονιά.
-Σε πειράζει η γειτονιά ρε κακομοίρη και δε σε πειράζει που δεν μπορείς να ξεκολλήσεις από τον καναπέ, παράσιτο, καμμένε, ρε έτσι, ρε αλλιώς και πάλι ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο με όλο και μεγαλύτερη ένταση φωνής.
Ο Αγησίλαος στην απόγνωσή του, και μη ξέροντας τι να κάνει για να σταματήσει τον παπαγάλο, καθώς εκείνος τον έβριζε φωνάζοντας όλο και περισσότερο, ανοίγει το πορτάκι και σπρώχνει τον παπαγάλο στην κατάψυξη του ψυγείου.
Ο παπαγάλος όμως, και μέσα από την κατάψυξη συνέχιζε να βρίζει.
Ξαφνικά μετά από 3 λεπτά ο παπαγάλος σταμάτησε και απλώθηκε σιωπή. Ο Αγησίλαος ανακουφίστηκε στην αρχή αλλά αμέσως σκέφτηκε:
''Ρε γμτ το σκότωσα το πουλί. Εντάξει, μπορεί να βρίζει αλλά όχι και να το σκοτώσω. Κρίμα. Μπορώ, στο κάτω κάτω, να το επιστρέψω ''.
Άνοιγει αμέσως την κατάψυξη και ο παπαγάλος βγαίνοντας με σοβαρό ύφος και ψιλοτρέμοντας λέει:
-''Λυπάμαι για την επιθετική συμπεριφορά μου και ζητώ συγγνώμη γι' αυτή. Ομολογώ ότι παρεκτράπηκα και δηλώνω ότι θα κάνω προσπάθεια να διορθωθώ στο μέλλον''.
Ο Αγησίλαος μένει άναυδος για μια στιγμή. Πριν προλάβει να ρωτήσει τι συνέβη, ο παπαγάλος τον ρωτάει:
-"Μπορώ να μάθω τι σου είχε κάνει το κοτόπουλο;"
Το ανοίγει και βλέπει ότι μέσα στο κουτί είναι ένας παπαγάλος.
''Ωραία, ένα πανέμορφο πουλί για συντροφιά είναι ότι πρέπει",σκέφτεται.
-Μιλάς καθόλου; Ρωτάει χαμογελαστός τον παπαγάλο.
-Τι λες ρε καραγκιόζη; Του λέει ο παπαγάλος. Εγώ αν μιλάω ή εσύ ρε μπούφο που δεν μπορείς να ολοκληρώσεις ένα νόημα, ρε βλήμα, ρε έτσι, ρε αλλιώς κ.λ.π. ένα υβρεολόγιο απίστευτο, σαν ναύτης στο λιμάνι.
Ο Αγησίλαος τα έχασε.
-Σε παρακαλώ, λέει στον παπαγάλο, σταμάτα μας ακούει η γειτονιά.
-Σε πειράζει η γειτονιά ρε κακομοίρη και δε σε πειράζει που δεν μπορείς να ξεκολλήσεις από τον καναπέ, παράσιτο, καμμένε, ρε έτσι, ρε αλλιώς και πάλι ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο με όλο και μεγαλύτερη ένταση φωνής.
Ο Αγησίλαος στην απόγνωσή του, και μη ξέροντας τι να κάνει για να σταματήσει τον παπαγάλο, καθώς εκείνος τον έβριζε φωνάζοντας όλο και περισσότερο, ανοίγει το πορτάκι και σπρώχνει τον παπαγάλο στην κατάψυξη του ψυγείου.
Ο παπαγάλος όμως, και μέσα από την κατάψυξη συνέχιζε να βρίζει.
Ξαφνικά μετά από 3 λεπτά ο παπαγάλος σταμάτησε και απλώθηκε σιωπή. Ο Αγησίλαος ανακουφίστηκε στην αρχή αλλά αμέσως σκέφτηκε:
''Ρε γμτ το σκότωσα το πουλί. Εντάξει, μπορεί να βρίζει αλλά όχι και να το σκοτώσω. Κρίμα. Μπορώ, στο κάτω κάτω, να το επιστρέψω ''.
Άνοιγει αμέσως την κατάψυξη και ο παπαγάλος βγαίνοντας με σοβαρό ύφος και ψιλοτρέμοντας λέει:
-''Λυπάμαι για την επιθετική συμπεριφορά μου και ζητώ συγγνώμη γι' αυτή. Ομολογώ ότι παρεκτράπηκα και δηλώνω ότι θα κάνω προσπάθεια να διορθωθώ στο μέλλον''.
Ο Αγησίλαος μένει άναυδος για μια στιγμή. Πριν προλάβει να ρωτήσει τι συνέβη, ο παπαγάλος τον ρωτάει:
-"Μπορώ να μάθω τι σου είχε κάνει το κοτόπουλο;"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου