Οι γονείς του Τοτού ήταν καλεσμένοι σε γεύμα, από ένα φιλικό τους ζευγάρι, και αποφάσισαν να πάρουν και το αστέρι τους.
Το παιδί όμως του ζευγαριού, είχε μια ιδιατερότητα: δεν είχε αυτιά.
Έτσι συμβούλεψαν τον Τοτό να μην αναφέρει και να μην κάνει καμία ερώτηση σχετικά με τα αυτιά του παιδιού, γιατί θα έφερνε σε δύσκολη θέση την οικογένεια και μπορούσε να γίνει καμία παρεξήγηση.
Κατά τη διάρκεια του γεύματος και καθώς συζητούσε ο Τοτός με τον πατέρα του παιδιού άρχισε να ρωτάει:
- Ο γιος σας βλέπει καλά;
- Ναι, πολύ καλά.
- Σε 20 χρόνια; Θα βλέπει καλά;
- Πιστεύω πως θα βλέπει καλά.
- Σε 40 χρόνια; Θα βλέπει;
- Ε, σε 40 χρόνια, μάλλον θα χρειαστεί γυαλιά.
- Και που θα τα στηρίζει;
Το παιδί όμως του ζευγαριού, είχε μια ιδιατερότητα: δεν είχε αυτιά.
Έτσι συμβούλεψαν τον Τοτό να μην αναφέρει και να μην κάνει καμία ερώτηση σχετικά με τα αυτιά του παιδιού, γιατί θα έφερνε σε δύσκολη θέση την οικογένεια και μπορούσε να γίνει καμία παρεξήγηση.
Κατά τη διάρκεια του γεύματος και καθώς συζητούσε ο Τοτός με τον πατέρα του παιδιού άρχισε να ρωτάει:
- Ο γιος σας βλέπει καλά;
- Ναι, πολύ καλά.
- Σε 20 χρόνια; Θα βλέπει καλά;
- Πιστεύω πως θα βλέπει καλά.
- Σε 40 χρόνια; Θα βλέπει;
- Ε, σε 40 χρόνια, μάλλον θα χρειαστεί γυαλιά.
- Και που θα τα στηρίζει;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου