Ο καθηγητής πανεπιστημίου

Ένας καθηγητής πανεπιστημίου με εξειδίκευση στη βοτανολόγία, ερευνούσε σε ένα χωριό μια ποικιλία από ποώδη φυτά.
Ξαφνικά πιάνει μια δυνατή καταιγίδα και μούσκεμα όπως ήταν, χτυπάει την πόρτα του πρώτου σπιτιού που βλέπει. Του ανοίγει μια κυρία της οποίας ο άντρας έλειπε μετανάστης για πάρα πολλά χρόνια. Τον βάζει μέσα, τον περιποιείται, του δίνει στεγνά ρούχα και του δίνει να φάει.

Αφού φάγανε, τον οδήγησε στο δωμάτιο του και τον ρώτησε αν χρειάζεται κάτι άλλο...
- Όχι εμείς οι πανεπιστημιακοί είμαστε ολιγαρκείς, έχουμε τα βιβλία μας, τις σημειώσεις μας...
- Καλώς, απάντησε και έφυγε.


Μετά μιάμιση ώρα και αφού σκέφτηκε ότι μετά από τόσα χρόνια ένας άνδρας ήταν και πάλι στο σπίτι της, φοράει ένα sexy νυχτικό και πάει να ρωτήσει αν θέλει κάτι...
- Όχι εμείς οι πανεπιστημιακοί είμαστε ολιγαρκείς, έχουμε τα βιβλία μας, τις σημειώσεις μας...
- Καλώς, απάντησε και έφυγε.
Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε άλλες δυο φορές, χωρίς όμως να γίνει τίποτα.

Το άλλο πρωί, καθώς έτρωγαν πρωινό στην αυλή του σπιτιού με το σκύλο, τη γάτα και τα λοιπά ζώα, ο καθηγητής παρατηρεί ότι υπάρχουν μόνο 2 κότες και 10 κοκκόρια. Περίεργος ρωτάει γιατί οι κόκκορες είναι περισσότεροι από τις κότες και όχι το αντίθετο. Και η κυρία του απαντάει:
- Α, μην τους βλέπετε έτσι. Ο ένας πηδάει... οι άλλοι είναι πανεπιστημιακοί.